Sakinim...Peki Ya Siz?
Şehir bugün sakin değil.Konuşmak istediğim bütün insanlar benden kaçıyor.Mübarek günde, günah işlememeye çalışıyor insanlar.Ve herkeste bir ibadet telaşı.Canım sıkılıyor bu günde.Öylesine bir şeyler yazıyorum, bir bekleyişin içindeyken.
Bana yakışmayan tüm şeyleri alıyorum üstüme.İnadına gidiyorum hayatın.Anlamıyorum da aslında bir çok şeyi.Dostluklara ait bir şey de yok yanıbaşımda.Çaresizim.
Birilerinin günlerini mübarekleştirmek zorunda olduğumun farkında olmadan arıyorum insanları.Dünya yalanlaşıyor.Hadi onu geç, başlıca içeçek kaynağımız tükeniyor."Adam sende!" diyor bazıları.Boşvermemi istiyorlar.Sanki sorumlu değilmişim gibi dünyanın karşısında olduğu felaketlerden.
İşte böyle.Hep aynı şeyler ama kusura bakma...
İşte cinayetler vardır ya, köşe başlarında tecavüzler, sapkınlıklar, inançsızlıklar, ideoloji kavgaları, unutuluşlar, sevişmeler, para için yapılan aşağılıklar, yok oluş senaryoları ve daha binlercesi...
Polis ve ambulans sirenleri, çığlıklar ve daha onlarcası...
Kimin umrunda acaba?
Tabiki cebinde parası olmayanların ve inananların...
O zaman benim param var ve inanmıyorum...
0 yorum yazılmıştır