Bay C

Soğuk betonarme binaların birinin içinden sesleniyorum size.Yine yükselen  binalara inat güzel şeyler yazmaya karar verdim.Hayatın şu karmaşık döneminde, “acaba ne olacağım?”ları düşünmekten, ruhuma vakit ayıramaz oldum.

Hele git gide canım sıkılmaya başlıyor, okul yolunda.Üniversitenin “üvey evlat” muamelesi gösterdiği, bir kampüste, laboratuarsız, kütüphanesiz ve sadece derslerde kullanılan bilgisayar odalı okulda okumak ne kadar zor biliyor musunuz?

Evet doğru.Bir kütüphanemiz dahi yok.Ama saltanat kurmaya çalışan  ve bizi çocuk yerine koyan, havalı ama konusunda uzman  olmayan bir çok kimse var.Ve kimselerden birileri var ki, bir okulda uzmanı olmayan bütün derslere giriyor.Takriben on derse giriyor.İnanın bana bu ülkenin, saçma sapan zihniyetine bağlı üniversitelerinde okumak istemiyorum.Mutsuzum çünkü bu okulun üniversitesinde okuyorum.Eğer bir gence sen okumak için kitap temini edemiyorsan benim zihniyetsiz üniversitelerim, sen bu gençlikten ne bekliyorsun?Ama sanıyorum ki, senin bir beklentin yoktur bu gençlikten.

Zaten bir de üniversiteyi ele geçirmeye çalışan, siyasetten bihaber, takım elbiseli, yumurta topuklu, sözde vatansever mafyatörler var.Onlarda ayrı bile size.En az YÖK kadar.

Mutsuzum, çünkü üniversiteliyim bu ülkede.Ama sanırım seneye okuldan  atılınca mutluluğu yakalayacağım…