Karanlık
Yavaş yavaş batarken güneş, eşlik ediyordun zamansızlığıma.O zamansız zamanlarda batarken güneş, aslında benden bir şeylerde götürüyordu, saçlarını parlatan aydınlığıyla birlikte.Güneşin batışı ve sensizlik var şimdi oysa.Dudaklarımda ise yalnızlığın şarkısı.
Ve karanlık...Sonra yağmur, sonra hüzün, sonra ise acılarla sevişmeler.
Aklımda bir sürü kelimeler.
Az sonra acı bir aşk şiirinde yer almak için sabırsızlanıyorlar.
Ey sen karanlık ülkenin, masum prensesi.
İğrenç tatmin arasında kaybolan güzelliğinin hatrına kalk ayağa...
Duy gerçeğin sesini.
Hani derler ya; "Bu devran böyle dönmez diye."
İnan dönmüyor, inan durdu artık bir şeyler ve birileri.
Sus ve sadece dinle gerçeğin sesini.
Anla yalnızlığımı.
Adlarımızın kazılı olduğu ağacın altında, güneşin batışını izlediğimiz günleri hatırla.
Ağlama sevgili.
Karanlık dünyana aydınşatmaya geliyorum....
0 yorum yazılmıştır